Raport analizuje sposób, w jaki Rosja wykorzystuje tzw. „kwestię kurdyjską” jako narzędzie wpływu politycznego i propagandowego w regionie Bliskiego Wschodu. Na podstawie badań nad przekazem medialnym, działaniami dyplomatycznymi i operacjami informacyjnymi autor pokazuje, że Moskwa postrzega sprawę kurdyjską nie jako problem etniczny czy narodowy, lecz jako element gry geopolitycznej, pozwalający jej balansować pomiędzy Turcją, Syrią, Iranem, Irakiem i Zachodem.
Opracowanie ujawnia, że Rosja stosuje strategię elastycznego zaangażowania, wykorzystując Kurdów raz jako sojuszników, raz jako kartę przetargową wobec innych aktorów. Analiza wskazuje, że rosyjska polityka informacyjna wobec Kurdów łączy elementy soft power, dezinformacji i manipulacji historycznej – Moskwa przedstawia się jako „obrońca praw narodów uciskanych”, jednocześnie instrumentalizując narracje o „zdradzie Zachodu” wobec Kurdów.
Autor podkreśla, że rosyjskie działania wobec Kurdów nie mają charakteru jednolitej strategii, lecz są częścią szerszej polityki destabilizacji regionu, w której Moskwa stara się zwiększyć swoje wpływy poprzez kontrolowane kryzysy.
