Raport analizuje sposób, w jaki Rosja wykorzystuje historię II wojny światowej jako narzędzie propagandy i dezinformacji w różnych wersjach językowych swojego państwowego medium – portalu Sputnik. Na podstawie porównania przekazu w edycjach tureckiej, arabskiej i perskiej pokazano, jak rosyjska polityka historyczna dostosowuje treści do lokalnych odbiorców, wzmacniając antyzachodnie, antyamerykańskie i prokremlowskie narracje.
Autorzy raportu dowodzą, że kluczowym elementem tej strategii jest sakralizacja „Wielkiej Wojny Ojczyźnianej” i heroizacja ZSRR jako jedynego zwycięzcy nad nazizmem, przy jednoczesnym zacieraniu współodpowiedzialności Moskwy za wybuch wojny (pakt Ribbentrop–Mołotow, agresja na Polskę) oraz relatywizowaniu zbrodni sowieckich, w tym zbrodni katyńskiej. Analiza pokazuje również, że rosyjskie media konsekwentnie budują narrację ofiary, oskarżając Zachód o „fałszowanie historii” i „wymazywanie pamięci o radzieckim poświęceniu”.
Raport ujawnia, jak te same wątki historyczne są włączane w szerszy przekaz antyamerykański, m.in. poprzez reinterpretację użycia broni atomowej przez USA, które w przekazie Sputnika staje się symbolem „amerykańskiego monopolu moralnego i nuklearnego”.
Opracowanie stanowi studium rosyjskiej dezinformacji historycznej i jej wykorzystania do kształtowania opinii publicznej w regionach Bliskiego Wschodu. Pokazuje, jak mit zwycięstwa nad nazizmem stał się ideologicznym narzędziem Kremla – używanym nie tylko do legitymizacji wojny w Ukrainie, ale też do budowania poparcia dla rosyjskiej polityki wśród odbiorców arabskich, tureckich i irańskich.
